The EU’s Digital Services Act is Now Being Implemented: From User Security to an Equitable Online Environment

The Digital Services Act (DSA) has been introduced to regulate various internet platforms, encompassing e-commerce marketplaces, social media networks, content-sharing platforms, digital storefronts, and online travel and lodging services. 

 

The DSA aims to curb illicit online activities, combat misinformation, and ensure user security, fundamental rights, and a fair and transparent online environment. 

 

Since the end of August 2023, the DSA has been enforced upon the 19 Very Large Online Platforms (VLOPs) and Search Engines (VLOSEs) identified in April 2023, including industry giants such as Alibaba, Amazon, Apple, Google, LinkedIn, Facebook, and others, each boasting over 45 million monthly users on average.

 

Strengthening online safety, fairness, and openness is made possible in large part by the Digital Services Act (that was officially enforced on February 17, this year). Its provisions not only address targeted advertising and data protection but also touch upon important issues related to intellectual property and trade secrets in the digital age.

 

One significant aspect of the DSA is its impact on targeted advertising, particularly concerning data protection. It prohibits profiling-based targeted advertising directed at minors and restricts the use of personal data, such as religion or sexual orientation, for targeted advertising purposes. Furthermore, major platforms are required to grant verified researchers access to publicly available data, with the terms for data exchange specified by the European Commission.

 

The DSA also addresses the protection of intellectual property and trade secrets, clarifying obligations for intermediate service providers and raising questions about trade secret protection. This may entail major web platforms facing requirements to grant access to private data, impacting trade secret protection.

 

Expanding the responsibilities of online platforms, the Digital Services Act empowers users through various measures:

•  Online platforms must implement measures to combat illegal content, goods, and services, including user reporting tools and collaboration with ‘trusted flaggers’.
• Protection of minors is ensured by prohibiting the targeting of ads based on profiling or personal data.
• Transparency in advertising is mandated, requiring platforms to inform users about ad reasons and advertiser identities.
• Ads targeting users based on sensitive data, like political or religious beliefs, are strictly banned.
• Users affected by content moderation decisions receive clear explanations uploaded to the DSA Transparency database.
• Access to a complaint mechanism allows users to challenge content moderation decisions for accountability.
• Platforms must publish annual reports detailing their content moderation procedures.
• Clear terms and conditions, including content recommender system parameters, are provided to users.
• Platforms designate points of contact for authorities and users, facilitating communication and compliance.

 

The European Commission will enforce the DSA together with national authorities, who will supervise the compliance of the platforms established in their territory.

Počeo sa Primenom Akt o Digitalnim Uslugama Evropske Unije: Od Bezbednosti za Korisnike do Pravednog Onlajn Okruženja

Akt o digitalnim uslugama je uveden radi regulacije internet platformi, obuhvatajući online platforme za trgovinu, društvene mreže, platforme za deljenje sadržaja, digitalne prodavnice, kao i usluge putovanja i smeštaja na mreži. 

 

DSA ima za cilj da suzbije nezakonite online aktivnosti, borbi protiv dezinformacija, i osigura korisničku sigurnost, osnovna prava, kao i fer i transparentno online okruženje. 

 

Od kraja avgusta 2023. godine, DSA se primenjuje na 19 velikih online platformi (VLOPs) i pretraživača (VLOSEs) prepoznatih u aprilu 2023. godine, uključujući industrijske gigante poput Alibabe, Amazona, Apple-a, Google-a, Linkedina, Facebook-a i drugih, svaka sa više od 45 miliona mesečnih korisnika u proseku.

 

Jačanje online sigurnosti, pravičnosti i otvorenosti je delom omogućeno Aktom o digitalnim uslugama. Njegove odredbe (koje su zvanično na snazi od 17. februara 2024. godine) ne samo da se bave ciljanim oglašavanjem i zaštitom podataka, već takođe dotiču važna pitanja vezana za intelektualnu svojinu i poslovne tajne u digitalnom dobu.

 

Jedan značajan aspekt Akta o digtalnim uslugama je njen uticaj na ciljano oglašavanje, posebno u vezi sa zaštitom podataka. On zabranjuje ciljano oglašavanje zasnovano na profilisanju usmereno na maloletnike i ograničava upotrebu ličnih podataka, poput verske pripadnosti ili seksualne orijentacije, u svrhu ciljanog oglašavanja. Osim toga, glavne platforme su obavezne da omoguće proverenim istraživačima pristup javno dostupnim podacima, sa uslovima za razmenu podataka koji su definisani od strane Evropske komisije.

 

DSA takođe adresira zaštitu intelektualne svojine i poslovne tajne, pojašnjavajući obaveze posredničkih pružalaca usluga i postavljajući pitanja u vezi sa zaštitom poslovne tajne. To može uključivati zahteve da se velikim web platformama omogući pristup privatnim podacima, što utiče na zaštitu poslovne tajne.

 

Proširujući odgovornosti online platformi, Akt o digitalnim uslugama ovlašćuje korisnike kroz različite mere:

 

• Online platforme moraju primeniti mere za borbu protiv ilegalnog sadržaja, roba i usluga, uključujući alate za prijavljivanje korisnika i saradnju sa ‘poverenim obeleživačima’.
• Zaštita maloletnika je obezbeđena zabranom ciljanja oglasa na osnovu profilisanja ili ličnih podataka.
• Transparentnost u oglašavanju je obavezna, zahtevajući od platformi da obaveste korisnike o razlozima oglasa i identitetima oglašivača.
• Strogo su zabranjeni oglasi koji ciljaju korisnike na osnovu osetljivih podataka, poput političkih ili verskih uverenja.
• Korisnici koji su pogođeni odlukama o moderaciji sadržaja dobijaju jasna objašnjenja postavljena na Transparentnoj bazi podataka DSA .
• Pristup mehanizmu za podnošenje pritužbi omogućava korisnicima da preispitaju odluke o moderaciji sadržaja radi odgovornosti.
• Platforme moraju objavljivati godišnje izveštaje, koji sadrže detalje postupaka moderacije sadržaja.
• Korisnicima se pružaju jasni uslovi i odredbe, uključujući parametre sistema preporuke sadržaja.
• Platforme određuju kontakte za organe vlasti i korisnike, olakšavajući komunikaciju i usaglašenost.

 

Evropska komisija će sprovoditi Akt o digitalnim uslugama zajedno sa nacionalnim, nadležnim institucijama, koje nadgledaju usklađenost platformi uspostavljenih na njihovoj teritoriji.

EU: Osnivanje Kancelarije i Donošenje Zakona o Veštačkoj Inteligenciji

Nedavno osnovana kancelarija za veštačku inteligenciju biće fokusirana na primenu pouzdane veštačke inteligencije (AI), njenim daljim stvaranjem i podsticanjem. Na taj način služiće kao baza znanja za opšte namene AI, što će biti ključno za primenu upravo usvojenog Zakona o veštačkoj inteligenciji. 

 

Evropski parlament je danas usvojio Zakon o veštačkoj inteligenciji (AI Act), na osnovu uredbe dogovorenu u pregovorima sa državama članicama u decembru 2023. godine, u Strazburu. To je prvi sveobuhvatni pravni okvir o veštačkoj inteligenciji na globalnom nivou, čiji je cilj regulisanje sistema veštačke inteligencije prema pristupu zasnovanom na riziku.

 

Nakon usvajanja Zakona u maju, kancelarija će omogućiti njegovu punu primenu

 

Kancelarija za veštačku inteligenciju, u okviru Evropske komisije, posvećena je podsticanju razvoja i usvajanju verodostojne veštačke inteligencije uz smanjivanje povezanih rizika. Osnovana kao jezgro AI ekspertize, trebalo bi da postavi temelje za jedinstveni evropski ekosistem upravljanja veštačkom inteligencijom, kroz implementaciju revolucionarnog Zakona o veštačkoj inteligenciji, pionirskog pravnog okvira bitnog, pored ostalog, i za bezbednosne okvire svih 27 država članica EU. 

 

Kroz ovlašćenja koja će imati nad Zakonom o veštačkoj inteligenciji, Kancelarija za AI trebalo bi i da podržava upravljačka tela u državama članicama i bude biti nadzorni organ koji će se u velikoj meri baviti i istraživanjem o prekršenim pravilima.

 

Sarađujući sa državama članicama i različitim stručnim zajednicama, uključujući naučni, industrijski i sektor civilnog društva, Kancelarija bi trebalo da integriše sveobuhvatne uvide u mogućnosti veštačke inteligencije, primenu i trendove koji se pojavljuju širom Evrope.

 

Pored ostalog, u januaru 2024. Komisija je pokrenula ‘inovacijski paket’ za veštačku inteligenciju kako bi pomogla startapima i malim i srednjim preduzećima u razvoju da se usaglase sa pouzdanom AI. Ovaj paket uključuje inicijativu „GenAI4EU“ i kancelariju za AI, sa ciljem podsticanja novih aplikacija u 14 industrijskih sektora i javnom domenu, kao što su robotika, zdravstvo, proizvodnja i mnogi drugi.

 

Na međunarodnom nivou, kancelarija će nastojati da pospeši i razvoj međunarodnih sporazuma, blisko sarađujući sa institucijama i stručnjacima kako bi se osigurala efikasna implementacija Zakona. 

 

Jedan od najzanimljivijih zakona u Evropi u poslednje vreme će verovatno stupiti na snagu ovog maja, nakon konačnog usvajanja.

 

Za sva pitanja u vezi sa Zakonom o veštačkoj inteligenciji i pravnim pitanjima koja se odnose na lokalni nivo proizvoda i uticaja veštačke inteligencije, možete nas kontaktirati na office@vujinovicpartners.rs.

EU: Establishment of the AI Office and Adoption of the AI Act

The recently established AI Office will focus on deploying reliable artificial intelligence (AI), further creating and fostering it. In this way, it will serve as a knowledge base for general AI purposes, which will be crucial for the implementation of the just-adopted AI Act.

 

The European Parliament adopted today the AI Act, based on the regulation agreed in negotiations with the member states in December 2023, in Strasbourg. It is the first comprehensive legal framework on artificial intelligence at the global level, which aims to regulate artificial intelligence systems according to a risk-based approach.

 

After the adoption of the AI Act in May, the office will enable its full implementation

 

The AI Office, within the European Commission, is dedicated to encouraging the development and adoption of credible artificial intelligence while reducing the associated risks. Established as a core of AI expertise, it should lay the foundations for a unique European artificial intelligence management ecosystem, through the implementation of the revolutionary AI Act, a pioneering legal framework essential, among other things, for the security frameworks of all 27 EU member states.

 

Through the powers it will have over the AI Act, the AI Office should also support the governing bodies in the member states, and in that sense it will be a supervisory authority and will also be largely involved in research on broken rules. 

 

Collaborating with member states and various expert communities, including the scientific, industrial and civil society sectors, the office should integrate comprehensive insights into AI capabilities, applications and emerging trends across Europe.

 

Along with that, in January 2024 the Commission launched an ‘innovation package’ for artificial intelligence to help start-ups and developing SMEs adapt to reliable AI. This package includes the “GenAI4EU” initiative and the AI Office, with the aim of fostering new applications in 14 industrial sectors and the public domain, such as robotics, healthcare, manufacturing and many others. 

 

At the international level, the office will strive to promote the development of international agreements, working closely with institutions and experts to ensure the effective implementation of the AI Act. 

 

It is most likely that one of the most interesting regulations in Europe lately, will enter into force this May, after its final adoption.

 

For all questions related to the AI Act, and artificial intelligence legal matters that reflect on the domestic level, you can contact us at office@vujinovicpartners.rs.

Non-Compete Clause

Employees are the foundation of every company and they directly influence the development of the company and the achievement of goals. Through work, employees acquire certain knowledge that is afterwards highly wanted on the competitive market or a wide circle of acquaintances that can contribute to the further development of the company, and by their transfer to competing companies, the previous employer risks less favorable results on the market, the discovery of previously hidden innovative approaches, knowledge, methods work etc.

 

The institute of “prohibition of competition” in labor law arose out of the need to protect the company’s values, on which rests the essence of business, and which employees necessarily encounter during work.

 

 

The scope of application of the prohibition of competition clause

 

The Labor Law has certain limitations when contracting a prohibition of competition clause.

 

 

Legal conditions for contracting the clause

 

The ban on an employee to perform certain tasks on his own behalf and for his own account, as well as on behalf of and for the account of another entity, without the consent of the employer, is reserved exclusively for jobs where the employee can acquire new, particularly important technological know-how, a wide circle of business partners or to comes to know significant business information and secrets. In the event that the stated conditions are not met, the employer does not have a legal mechanism to limit the employee’s work in terms of the prohibition of competition.

 

 

Exclusively contractual institute

 

The prohibition of competition clause is stipulated in the employment contract with each employee individually and cannot be reserved only for the general act of the employer, that is, it cannot be unilaterally determined by the employer.

 

 

Territorially, temporally and personally limited institute

 

The application of the prohibition of competition clause can be tied to a certain territory, as it can be freely limited to the “prohibition” of work only for certain categories of companies and persons. When it comes to the time limit, the Law leaves the possibility that this clause is valid for the duration of the employment contract, as well as a maximum of two years after the termination of the employee’s work.

 

 

Compensation amount

 

Our Law does not regulate the minimum or maximum amount of compensation, leaving the employer and the employee to jointly agree on it when concluding the employment contract. The question can be raised whether, in this sense, there is equality of the contracting parties, and it would be useful for future regulations to also regulate this sensitive issue.

 

Certainly, when agreeing on the amount of compensation, general principles must be taken into account, and this compensation should justify its purpose, and not just fill in the form.

 

 

What if the employer does not pay the agreed compensation?

 

As one of the frequent questions in this area is the question of what happens if the employer contracts a prohibiton of competition clause that is valid for two years after the end of the employment relationship, and does not pay the employee compensation or prescribes that it is included in the basic salary for the duration of the employment relationship?

 

The position of our judicial practice in this situation is unequivocal – in the case of non-payment of the agreed compensation or in the event that it is omitted in the employment contract, the employer will not have the right to demand compensation of damages from the employee in the event that the employee after the termination of the employment relationship establishes a new  one  on competitive jobs.

 

In the case of a partial payment, it is assessed in each specific situation whether the purpose of the paid amount has been achieved or not, where the institute and its interpretation is certainly more favorable to the employee, i.e. to a former employee.

 

 

Can the employer waive the clause?

 

In practice, the question arose as to what happens to the prohibition of competition clause in the event that it is contracted for a period of two years after the termination of the employment relationship, and the employer has no interest in it after the termination of the employment relationship or simply wants to waive the clause? Can the employer waive it on his own initiative?

 

Although the Labor Law does not regulate this issue, by applying the general principles of contract law, the position can be taken that the employer cannot on his own initiative change the provision, which is prescribed by the employment contract as a consent of the will of the two contracting parties, but that it can be changed by an annex to the contract on work while the employment relationship lasts or by a certain type of agreement after the termination of the employment relationship.

 

In order to overcome the above-mentioned problem, in practice it is resorted to a more skillful formulation of the provisions that regulate this institute in the employment contract itself, which would give the employer a greater opportunity to decide later whether he wants to use this opportunity or not.

 

Vujinović & Partners has a developed practice in the field of labor law and advises domestic and foreign clients in all aspects of labor and immigration law. For all questions related to labor law, you can contact us at employment@vujinovicpartners.rs.

Klauzula Zabrane Konkurencije

Temelj svake kompanije čine njeni zaposleni, koji direktno utiču na razvoj kompanije i postizanje ciljeva. Kroz rad zaposleni stiču određena znanja koja su potom veoma tražena na tržištu konkurencije ili širok krug poznanstava koja mogu doprineti daljem razvoju kompanije, te njihovim prelaskom u konkurentske kompanije, prethodni poslodavac rizikuje nepovoljnije rezultate na tržištu, otkrivanje do tada skrivenih inovativnih pristupa, saznanja, načina rada i slično. 

 

Institut „zabrane konkurencije“ u radnom pravu nastao je kao potreba da se zaštite vrednosti kompanije na kojima počiva suština biznisa, a sa kojima se zaposleni nužno susreću tokom rada. 

 

 

Domašaj primene klauzule zabrane konkurencije

 

Zakon o radu poznaje određena ograničenja prilikom ugovaranja klauzule zabrane konkurencije.

 

 

Zakonski uslovi za ugovaranje klauzule

 

Zabrana zaposlenom da određene poslove obavlja u svoje ime i za svoj račun, kao i u ime i za račun drugog lica, bez saglasnosti poslodavca rezervisana je isključivo za poslove na kojima zaposleni može da stekne nova, posebno važna tehnološka znanja, širok krug poslovnih partnera ili da dođe do saznanja važnih poslovnih informacija i tajni.  U slučaju da nisu ispunjeni navedeni uslovi, poslodavac nema pravni mehanizam kojim bi ograničio zaposlenog u radu u smislu zabrane konkurencije. 

 

 

Isključivo ugovorni institut

 

Klauzula zabrane konkurencije ugovara se ugovorom o radu sa svakim zaposlenim pojedinačno i ne može biti rezervisana samo za opšti akt poslodavca, odnosno ne može biti jednostrano određena od strane poslodavca.  

 

 

Teritorijalno, vremenski i personalno ograničen institut 

 

Primena pravila o „zabrani konkurencije“ se može vezati za određenu teritoriju, kao što se može slobodno ograničiti i na „zabranu“ rada samo za određene kategorije kompanija i lica. Kada je u pitanju vremensko ograničenje, Zakon ostavlja mogućnost da ova klauzula važi za vreme trajanja ugovora o radu, kao i maksimum dve godine nakon prestanka rada zaposlenog.

 

 

Visina naknade

 

Naš zakon ne reguliše minimalni ili maksimalni iznos naknade, ostavljajući poslodavcu i zaposlenom da zajednički dogovore istu prilikom zaključivanja ugovora o radu. Može se postaviti pitanje da li, u tom smislu, postoji jednakost ugovornih strana, te bi bilo korisno da budući propisi regulišu i ovo senzitivno pitanje. 

Svakako, prilikom ugovaranja visine naknade, mora se voditi računa o opštim načelima, te ova naknada treba da opravda svoju svrhu, te da ne ostane puko ispunjavanje forme.

 

 

Šta ako poslodavac ne isplaćuje ugovorenu naknadu?

 

Kao jedno od čestih pitanja u ovoj oblasti jeste pitanje šta se dešava ukoliko poslodavac ugovori klauzulu zabrane konkurencije koja važi dve godine nakon okončanja radnog odnosa, a ne isplati zaposlenom novčanu naknadu ili propiše da je ista obuhvaćena osnovnom zaradom za vreme trajanja radnog odnosa? 

 

Stav naše sudske prakse je u ovoj situaciji nedvosmislen – u slučaju neplaćanja ugovorene naknade ili u slučaju da je ista izostavljena u ugovoru o radu, poslodavac neće imati pravo da od zaposlenog zahteva naknadu štete u slučaju da zaposleni nakon okončanja radnog odnosa zasnuje novi u drugoj kompaniji na konkurentskim poslovima.

 

U slučaju pak delimične isplate, procenjuje se u svakoj konkretnoj situaciji da li je isplaćenom sumom ostvarena svrha ili ne, gde je institut i njegovo tumačenje svakako naklonjenije zaposlenom tj. bivšem zaposlenom.

 

 

Može li poslodavac da odustane od klauzule?

 

U praksi se nametnulo i pitanje šta se dešava sa klauzulom zabrane konkurencije u slučaju da je ista ugovorena za period od dve godine nakon prestanka radnog odnosa, a poslodavac nakon okončanja radnog odnosa nema interes za istom ili prosto želi da odustane od klauzule? Da li poslodavac može samoinicijativno da odustane od iste?

 

Iako Zakon o radu ne reguliše ovo pitanje, primenom opštih načela ugovornog prava može se zauzeti stav da poslodavac ne može samoinicijativno da promeni odredbu, koja je propisana ugovorom o radu, kao saglasnošću volja dve ugovorne strane, već da se ista može promeniti aneksom ugovora o radu za vreme dok radni odnos traje ili određenom vrstom sporazuma nakon prestanka radnog odnosa. 

 

Radi prevazilaženja navedene problematike, u praksi se pribegava veštijem formulisanju odredbi koje regulišu ovaj institut u samom ugovoru o radu, a koje bi dale veću mogućnost poslodavcu da kasnije odluči da li želi da koristi ovu mogućnost ili ne. 

 

Vujinović & Partners ima razvijenu praksu u oblasti radnog prava i savetuje domaće i inostrane klijente u svim aspektima radnog i imigracionog prava. Za sva pitanja u vezi sa radnim pravom možete nas kontaktirati na imejl employment@vujinovicpartners.rs.

Vujinović for BBC on the Legal Aspects of the Intimacy Scene on Film

Our Partner Nikolina Vujinović contributed to the BBC article about the institute of intimacy coordinators on film. Namely, on the initiative of actor Milan Marić, in the organization of TAUS and with the support of UN Women, a few months ago, the first specialist study program for intimacy coordinators started in Serbia, in which Vujinović participated as a lecturer of the legal aspect of this field. 

 

The Vujinović & Partners law firm has a wide practice in the field of the film industry and provides full support for the development and improvement of all aspects of the work of this industry. For all information, you can contact film@vujinovicpartners.rs.

Vujinović za BBC o Pravnim Aspektima Scena Intimnosti na Filmu

Naš Partner Nikolina Vujinović bila je sagovornica BBC u vezi sa temom instituta koordinatora intimnosti na filmu. Naime, na inicijativu glumca Milana Marića, u organizaciji TAUS i uz podršku UN Women pre nekoliko meseci je u Srbiji otpočeo prvi specijalistički program studija za koordinatore intimnosti u okviru kog je Vujinović učestvovala kao predavač pravnog aspekta ove oblasti.

 

Advokatska kancelarija Vujinovic & Partners ima široku praksu rada u oblasti filmske industrije i pruža punu podršku razvoju i unapređenju svih aspekata rada ove industrije. Za sve informacije možete nam se obratiti na film@vujinovicpartners.rs.

Lecture on the Rights and Obligations of Photographers Regarding the Photographed Subjects and Objects

Nikolina Vujinović, our law firm Managing Partner, held an educational lecture entitled “The rights and obligations of photographers towards the subjects and objects they photograph”, at the invitation of Fabrika fotografa, a platform focused on education in the field of photography.

 

This was a unique opportunity to provide, from the legal side, answers to the questions faced by many of those who “stand” behind the lens. And with the premise that when we master a clear legal framework about what is allowed to be photographed and in what way – we can avoid all potential problems and doubts and indulge in this art.

 

Some of the key aspects that Vujinović spoke about concerned the following issues:

• In what circumstances am I allowed to photograph someone on the street, and in which am I not?

• What consent do I need if I photograph children? 
• Who and in what situations can ask me to delete the photos I take? 
• Under what conditions and where am I allowed, and where am I not allowed, to publish photos featuring people?

 

The lecture, which was held via the popular Zoom platform, aroused great interest, and the attendees received knowledge based on which they will be able to be completely sure of what is “according to the Law” when it comes to photography. 

 

It is a curiosity that Nikolina Vujinović herself deals with the art of photography, so in that sense she spoke not only from the point of view of a lawyer, but also from her own experience.

 

Fabrika fotografa is a photography school that has a modern approach to learning, where students can learn how to use their cameras in manual mode in different areas of photography – from studio and fashion, to sports and corporate.

 

Vujinović & Partners specializes in the field audiovisual, creative sector, art, and media industries. Since we actively advise film and media producers, broadcasters, and other distributors of media content, you can anytime contact us at office@vujinovicpartners.rs.

Održano Predavanje o Pravima i Obavezama Fotografa Prema Subjektima i Objektima Koje Fotografiše

⁣Nikolina Vujinović, Nadležni Partner u našoj advokatskoj kancelariji, održala je edukativno predavanje pod nazivom ‘’Prava i obaveze fotografa prema subjektima i objektima koje fotografiše’’, na poziv Fabrike fotografa, platforme koja je fokusrana na edukaciju u oblasti fotografije.

 

Ovo je bila jedinstvena prilika da se, sa pravne strane, pruže odgovori na pitanja pred kojima su mnogi od onih koji ‘’stoje’’ iza objektiva. A sa premisom da kada ovladamo jasnim zakonskim okvirom o tome šta je dozvoljeno fotografisati i na koji način – možemo izbeći sve potencijalne probleme i nedoumice i prepustiti se ovoj umetnosti.

 

Neke od ključnih stavki o kojima je Vujinović govorila ticale su se sledećih pitanja:

 

• ⁣U kojim okolnostima smem da fotografišem nekoga na ulici, a u kojima ne? ⁣
• Kakva saglasnost mi je potrebna ako fotografišem decu? ⁣
• Ko i u kojim situacijama sme da mi traži da obrišem fotografije koje napravim?  ⁣
• Pod kojim uslovima i gde smem, a gde ne smem da objavim fotografije na kojima se nalaze ljudi? ⁣

 

Predavanje, koje je bilo održano putem popularne platforme Zoom, izazvalo je veliko interesovanje, a prisutni su dobili saznanja na osnovu kojih će moći da budu sasvim sigurni u to šta je ‘’po Zakonu’’, kada je fotografija u pitanju.

 

Kuriozitet je da se i sama Nikolina Vujinović bavi umetnošću fotografije, pa u tom smislu nije govorila samo iz ugla pravnika, već i iz sopstvenog iskustva.

 

Inače, Fabrika Fotografa je škola fotografije koja ima moderan pristup u učenju, gde polaznici mogu da nauče kako da koriste svoje fotoaparate u ručnom režimu u različitim oblastima potografije – od studijske i modne, do sportske i korporativne.

 

Kancelarija Vujinović & Partners specijalizovana je za audiovizuelnu, kreativnu, umetničku i medijsku industriju. S obzirom na to da aktivno savetujemo filmske i medijske producente, emitere i druge distributere medijskih sadržaja, možete nas kontaktirati na office@vujinovicpartners.rs.